| کاربست واقعیت مجازی در آموزش عملی و مهارتی کار و فناوری: مطالعهای مروری و بینرشتهای با تأکید بر یادگیری حرکتی |
| کد مقاله : 1159-JTCONF1 |
| نویسندگان |
|
سید احمد موسوی *، فریده رحمانی استادیار دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان قزوین، استان قزوین، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف: آموزشهای عملی و کارگاهی درس کار و فناوری به عنوان پل ارتباطی میان دانش نظری و شایستگیهای شغلی، با چالشهای ساختاری عمیقی مواجه هستند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مروری و بینرشتهای کاربست واقعیت مجازی در آموزش عملی و مهارتی با تأکید بر سازوکارهای رفتار حرکتی و بدنمندی انجام شد. روششناسی پژوهش: این مطالعه بر پایه طرح کیفی مروری روایتی-تلفیقی سازماندهی گردید. جامعه پژوهش۳۳ سند اصیل (شامل ۱ سند فرادستی، ۱۸ مقاله بینالمللی و ۱۴ مقاله فارسی) در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ بود. با اعمال روش نمونهگیری هدفمند مبتنی بر معیار، یافتهها: سنتز تماتیک دادهها به شناسایی سه تم اصلی انجامید: ۱) پداگوژی سرفصل: واقعیت مجازی با عینیسازی مفاهیم کارگاهی، تکالیف عملکردی مصوب در دروس مبانی و کاربردهای فناوریهای نوین، راهبردهای تدریس و کاربست فناوری در یادگیری را به مرحله عملیات می رساند. ۲) سازوکارهای یادگیری حرکتی: بر اساس مدل غوطهوری شناختی-عاطفی و رویکرد بدنمندی، واقعیت مجازی از طریق حس حضور، عاملمندی و بازخوردهای چندحسی، موجب کاهش بار شناختی، اصلاح خودکار خطاهای حرکتی و انتقال موفق مهارت به کارگاه واقعی میشود. ۳) مدیریت و توانمندسازی: مواجهه با چالشهای سختافزاری و بار شناختی نیازمند عاملیت مدیریت آموزشی در تامین زیرساختهای ابری، ایجاد کارگاههای ابری منطقهای و بازطراحی برنامه تربیت معلم در دانشگاه فرهنگیان است. نتیجهگیری: کاربست واقعیت مجازی فراتر از یک رسانه کمکی، ضرورتی پداگوژیک در آموزش کار و فناوری است که با تلفیق شبیهسازی ایمن و پداگوژیک حرکتی، بستری استوار برای تحقق عدالت آموزشی، کاهش هزینهها و ارتقای حرفهای معلمان آینده فراهم میسازد. |
| کلیدواژه ها |
| واقعیت مجازی، آموزش کار و فناوری، یادگیری حرکتی، بدنمندی، سرفصل برنامه درسی، دانشگاه فرهنگیان. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |