ارزیابی نخستین تجربه آموزش برنامه‌نویسی و هوش مصنوعی در دبیرستان استعدادهای درخشان دخترانه فرزانگان مهاباد: بررسی نگرش، انگیزش، تفکر محاسباتی و مهارت حل مسئله دانش‌آموزان پایه‌های هفتم تا یازدهم
کد مقاله : 1060-JTCONF1
نویسندگان
ناصر کانیاوی *1، نیلوفر عزیزی2، سلیم غلامی3، کبری احمدیان4، شیلان داودی3
1دبیر و سرگروه کاروفناوری ، آموزش و پرورش شهرستان مهاباد، مهاباد، ایران
2مدیریت دبیرستان، آموزش و پرورش مهاباد، مهاباد، ایران
3دبیرکاروفناوری، آموزش و پرورش مهاباد، مهاباد، ایران
4معاون دبیرستان، آموزش و پرورش مهاباد، مهاباد، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نخستین تجربه آموزش برنامه‌نویسی و هوش مصنوعی و شناسایی الگوی نگرش، انگیزش، تفکر محاسباتی، سواد هوش مصنوعی و تجربه آموزشی دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه مورد مطالعه دانش‌آموزان پایه‌های هفتم تا یازدهم دبیرستان فرزانگان مهاباد در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که ۸۹ نفر به پرسشنامه پاسخ دادند. ابزار شامل ۳۱ گویه پنج‌درجه‌ای لیکرت در پنج بعد بود. آلفای کرونباخ کل 0.943 به دست آمد. میانگین ابعاد نگرش برنامه‌نویسی، انگیزش، تفکر محاسباتی، نگرش/سواد هوش مصنوعی و تجربه آموزشی به‌ترتیب 3.743، 3.742، 3.587، 3.998 و 3.727 بود. تحلیل واریانس نشان داد تفاوت پایه‌های تحصیلی در هیچ‌یک از ابعاد معنادار نیست. برای تفکر محاسباتی، به علت نقض همگنی واریانس‌ها، آزمون ولچ نیز اجرا شد و نتیجه غیرمعنادار بود. همبستگی پیرسون روابط مثبت و معناداری میان همه ابعاد نشان داد؛ قوی‌ترین روابط میان انگیزش و تفکر محاسباتی ، نگرش برنامه‌نویسی و انگیزش و نگرش برنامه‌نویسی و نگرش/سواد هوش مصنوعی مشاهده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد نخستین تجربه آموزش، نگرش عمومی مطلوبی ایجاد کرده است، اما استمرار تمرین خارج از کلاس و انتقال مهارت برنامه‌نویسی به حل مسائل درسی نیازمند تقویت بیشتر است. بر اساس نتایج، آموزش مستمر، فعالیت‌های پروژه‌محور، حل مسئله مشارکتی، تمرین خارج از کلاس و آموزش سواد انتقادی هوش مصنوعی پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه ها
برنامه‌نویسی، هوش مصنوعی، تفکر محاسباتی، حل مسئله، آموزش K-12، کاروفناوری، دانش‌آموزان استعدادهای درخشان فرزانگان مهاباد
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی